Zwaar weer

 

Op dinsdag 28 juni was er zwaar weer. Hoewel er opmerkingen werden geplaatst als: “vroegah deden die treinen niet zo moeilijk met een beetje slecht weer”, zie ik ten tijden van het schrijven welgeteld 11 storingen op het spoor (waarbij het zuiden niet meer bereikbaar is) en geeft het KNMI code oranje voor heel Nederland (misschien toch opdoeken die hap). Mijn persoonlijke ervaring is dat zelf een familie-size paraplu niet voldoende was om te voorkomen dat ik soppend in mijn schoenen thuis aankwam.

 

 

Snelschaakkampioenschap

Grote onweersbuien hingen er ook tijdens de laatste snelschaakavond boven het hoofd van de kersverse snelschaakkampioen (excuses als ik ietwat gekleurd dit stuk schrijf, 2004-2005 was mijn laatste kampioenschap, groep C welteverstaan. Dit is dan ook een verslag vanuit mijn oogpunt waarbij Edo z’n monsterscore van 11 uit 12 twee jaar geleden nog vers in het geheugen zat, overbodig te vertellen: Edo won het kampioenschap).

 

Het begin van de avond verliep als de dag zelf. Geen wolkje aan de lucht en ik stond na ronde 5 alleen aan kop na een overwinning tegen mijn grote concurrent: Cees Klein. Drie ronden later was Cees echter virtueel zo’n beetje kampioen. Mijn partijen tegen Tjerk Tinga, een onreglementaire dame-zet waarbij deze direct kon worden geslagen, en Jeroen Eijgelaar, binnen SVN moeten we toch eens wat aan dat verrekte frans gaan doen, gingen verloren waardoor Cees opeens 1,5 punt los was na ronde acht.

 

De relaxte manier waarop Cees achter het bord zat voorspelde ook al geen goeds. Zoals bekend is kan een enkel biertje het spel een stuk soepeler maken, daarnaast had Cees het voordeel geen zorgen aan het hoofd wat betreft het aantal punten dat gescoord wordt (hij gaf zelf aan niet bewust te zijn geweest van de kampioenschapsmogelijkheden). De rondes negen en tien werden door beide spelers gewonnen waardoor het nog spannender werd. Bij 10 uit 12 zou Cees gelijk met mij komen te staan wanneer ik geen verbetering zou brengen in mijn scores. Na tien rondes had Cees 8,5 punt.

 

Ronde nummer elf zorgde voor wat commotie. Zelf won ik mijn partij maar nog belangrijker was dat Cees zijn partij tegen Wouter Razenberg verloren had. Felicitaties werden gegeven en een biertje besteld. Dit was waarschijnlijk de laatste joker die Cees nog bewaard had, het biertje werd rustig opgedronken en de uitslag helaas gecorrigeerd: Cees had niet verloren maar gelijk gespeeld tegen Wouter en kon op papier nog gelijk komen.

 

De laaste ronde was de partij op het eerste bord tussen Rob en Cees, Rob van Houwelingen om precies te zijn. Bij het snel kijken naar de indeling met deze voornamen was mijn eerste gedachte dat dit wel de ultieme partij zou zijn voor het kampioenschap. Uiteindelijk moesten we echter beide met zwart aan de bak om te kijken hoe ver we konden komen. Mijn tegenstander was Wouter, die dus in de voorgaande partij Cees het vuur aan de schenen had gelegd en volgend jaar helaas niet meer voor Nieuwerkerk uit zal komen (succes in Hilversum). De opening was een Nimzo-indisch waarbij er een variant werd gevolgd die waarschijnlijk in geen enkel boek voorkomt. Een chaotische stelling was het gevolg waarbij mijn vage pionnenstructuur toch net wat soepeler te spelen bleek te zijn. Langzaam werden wat pionnen opgepeuzeld en Wouter kwam vast te staan. Cees won echter ook zijn partij, de wedstrijdleiding (voorlopig voor het laatst in de handen van Johan de Koning) had bepaald dat de onderlinge resultaten van de drie avonden zou gelden als de ty-break bij een gelijk spel.

 

Het hoefde hier gelukkig niet toe te komen, dit zou toch een beetje de glans hebben weggenomen. Door mijn laatste overwinning op Wouter wist ik 9,5 punt te scoren en mijn slechtste avond te verbeteren. Met een half punt voorsprong wist ik (Rob Hoogland) daarmee het kampioenschap snelschaken 2010-2011 binnen te slepen.

 

Eindstand snelschaken

 

Bekerkampioenschap

Een aantal weken eerder mocht ik mijn revanche nemen tegen Jos van der Kaap in de finale van de beker. Hoewel het waarschijnlijk de minst mooie beker is die er bestaat was ik uiteraard volledig gemotiveerd om mijn naam te laten bijschrijven. Direct vanuit de opening wist Jos mij echter hard aan het werk te zetten door een opening te spelen die echt niet in mijn boekje staat en zeker de moeite waard is. Met een snelle d4 en Dxd4 (in een siciliaan) kwam de druk al gauw op mijn koningsvleugel te staan. De juiste zetten werden door zwart wel gevonden maar helaas niet gespeeld. Een Grand-Prix achtige aanval op de koningsvleugel zorgde voor een enorm gat op d6 waar Jos netjes zijn paard neerzette om daarna de partij zorgvuldig af te maken.

 

Jos heeft hierbij helaas niet een triple te pakken genomen. Het kampioenschap van RSR viel niet aan hem ten prooi maar met zowel de interne competitie en de bekercompetitie op zak durf ik het een geslaagd debuut te noemen. Saillant detail is echter wel dat Jos de laatste schaakavond met 1 uit 1 op de laaste plaats is geeindigd. Ik zou zeggen overtuig het thuisfront en gooi er nog een jaartje SVN tegen aan.

 

Bij deze wil ik alle trouwe lezers hartelijk danken en een fijna vakantie toewensen. Wanneer de uitslagen online staan zal ik het op de voorpagina vermelden. Dit zal deze week nog gebeuren.

 

Leave a Comment